Znów to zrobiłam. Odpaliłam piekarnik, bo kto bogatemu zabroni odrobiny szaleństwa. A szaleństwo było spore, bo włączony był całkiem długo, użyłam sporej ilości oliwy z oliwek a w środku działa się magia, którą francuscy kucharze nazywają konfitowaniem.

Technika stara jak francuska kuchnia polega na powolnym gotowaniu produktów zatopionych w tłuszczu. Tak przygotowane udka z kaczki po prostu rozpływają się w ustach. A co najlepsze konfitować można dosłownie wszystko. A nawet trzeba. Konfitowany czosnek to mistrzostwo świata. Podobnie jak konfitowane pomidorki.

konfitowane pomidorki

pomidory po tuningu

Niska temperatura i długi czas sprawiają, że konfitowane pomidorki nie smażą się, nie pieką, ale wolno gotują w oliwie. Dzięki temu można rozsmarować je na grzance ja masło. I to pyszne masło. Pomidorki nabierają głębokiego smaku a zawarty w nich cukier się karmelizuje. Niebo w gębie po prostu.

Konfitowane pomidorki genialnie smakują na grzankach. Lubią towarzystwo mozzarelli i burraty. Dobrze dogadują się ze spaghetti i innymi makaronami. W sezonie, gdy stragany uginają się od warzyw poszukajcie różnokolorowych pomidorków. Będą wyglądać bajecznie.

PS. Oliwę z oliwek po przygotowaniu pomidorów możesz użyć do sosów, grillowania warzyw alebo jako bazę do dressingów.

Print

POMIDORKI KONFITOWANE

Typ dania dodatki, przekąska

Typ kuchni autorska

Słowo kluczowe czosnek, konfitowanie, oliwa z oliwek, oregano, pieczone pomidory, pomidorki koktajlowe, rozmaryn

Przygotowanie 2 godz. godz. 10 min. min.

Servings 0

Składniki

• 500 g pomidorków koktajlowych
• 6 ząbków czosnku
• 2 gałązki rozmarynu
• 1 łyżeczka suszonego oregano
• oliwa z oliwek

Sposób przygotowania

• Pomidorki wypłucz i osusz. Przełóż do żaroodpornego naczynia.
• Dodaj czosnek pokrojony w plasterki, oregano i rozmaryn. Zalej pomidorki oliwą tak, by były dokładnie przykryte.
• Piecz 2 godziny w piekarniku rozgrzanym do 110 stopni.
• Ostudzone pomidory przełóż do słoja i zalej oliwą, w której się gotowały. Możesz przechowywać do 2 tygodni w lodówce.
  

Artykuł konfitowane pomidorki pochodzi z serwisu PlateByKate.pl.

Wystarczy jeden kęs, by się w nim zakochać. Jest kremowy, delikatny i rozpływa się w ustach. Wszystko dzięki długiemu gotowaniu/pieczeniu, które sprawia, że traci ostrość, zawarte w ząbkach cukry karmelizują się a czosnek nabiera niesamowitej głębi. Przygotowanie jest banalnie proste, a efekt pyszny.

“Długo” to w przypadku przepisu na konfitowany czosnek słowo kluczowe. To właśnie czas sprawia, że smakuje tak dobrze. Konfitowanie to stary francuski sposób na przygotowanie rozpływających się w ustach kaczych albo gęsich udek. Zamiast smażyć Francuzi zalewają je tłuszczem, dodają aromatyczne zioła i gotują w niskiej temperaturze. Tak przygotowane mięso wbrew pozorom nie jest tłuste i można je przechowywać tygodniami. Podobnie jak przygotowane tą metodą warzywa. Gotowanie w tłuszczu pozwala wydobyć naturalną słodycz z cebuli, pomidorków koktajlowych czy papryki i niesamowicie podbija ich smak.

czosnek w wersji luksusowej

Słoiczek konfitowanego czosnku to doskonały prezent dla każdego smakosza. Jest po prostu uniwersalny. Świetnie sprawdza się jako substytut masła. Dodają go do zup, sosów a nawet do sałatek. Konfitowanym czosnkiem możesz zastąpić świeże ząbki przygotowując ekspresowy sos aioli. Będzie łagodniejszy od wersji klasycznej.

By przygotować naprawdę dobry konfitowany czosnek użyj oliwy z oliwek dobrej jakości. Dodaję do niego gałązki świeżego rozmarynu, którego smak i aromat po prostu kocham a płatki chili dodają całości pazura. To sprawia, że przy okazji przygotowania czosnku powstaje przepyszna aromatyzowana oliwa. I tak jak konfitowany czosnek to jest naprawdę sztos.

Print

KONFITOWANY CZOSNEK

Typ dania dodatki, przekąska, przetwory

Typ kuchni francuska

Słowo kluczowe czosnek, czosnek konfitowany

Czas gotowania 2 godz. godz.

Servings 0

Składniki

• 4 główki czosnku duże
• 1 szklanka oliwy z oliwek
• 2 gałązki rozmarynu
• szczypta płatków chili

Sposób przygotowania

• Piekarnik rozgrzej do 120°C. Czosnek obierz z łupinek. Ząbki włóż do naczynia żaroodpornego i zalej oliwą tak, by były całkowicie przykryte. Dodaj rozmaryn i posyp czosnek płatkami chili.
• Przykryj naczynie folią aluminiową i wstaw do piekarnika. Piecz godzinę po czym zdejmij folię i piecz kolejne 20 minut.
• Przestudzony czosnek przełóż do słoika i zalej oliwą z pieczenia tak, by był całkowicie przykryty. Przechowuj w lodówce do 2 tygodni.
  

Artykuł konfitowany czosnek pochodzi z serwisu PlateByKate.pl.

Amerykanie potrafią w grilla. To ich sport narodowy i podchodzą do niego bardziej niż poważnie. Równie poważnie jak Polacy w każdy pogodny weekend. Tyle, że amerykańska tradycja pieczenia na grillu jest od tej nad Wisłą dużo starsza. Grilla, a właściwie barbacoa przywieźli do nowo odkrytej Ameryki Południowej Hiszpanie. Wynalazek szybko zawędrował na północ a wolne pieczenie wieprza stało się w koloniach amerykańskiego południa instytucją.

Instytucją jest też szarpana wieprzowina, jedno z podstawowych dań z grilla od Karoliny po Kalifornii. Każdy/a pan/i domu i szef kuchni ma swoją, autorską mieszankę przypraw, która zmienia zwykłą pieczeń w przysmak. I chętnie stają w szranki w lokalnych konkursach by przekonać o tym wybrednych jurorów.

Szarpana wieprzowina, choć przez Amerykanów traktowana z powagą to jednak danie bardzo proste. I uda się dosłownie każdemu. W dodatku jest niedrogie. Najlepsza pulled pork powstaje z wieprzowej łopatki i warto się tej wskazówki trzymać.

szarpana wieprzowina – wolno gotowany przysmak

Low and slow czyli wolno i w niskiej temperaturze – to sekret naprawdę udanej szarpanej wieprzowiny. Amerykanie grillują ją lub wędzą w niskiej temperaturze. Ale wystarczy zwykły piekarnik, by ucztę w amerykańskim stylu urządzić we własnym domu. Metodą prób i błędów znalazłam swoją ulubioną wersję pulled pork.

Mięso smakuje najlepiej, jeśli pozwolimy mu dobrze przejść solą. Zanurzone w solance wystarczy je odstawić na co najmniej 8 godzin do lodówki. Tak przygotowane osuszamy i obsmażamy na złoto na odrobinie oleju. Dzięki temu smak mięsa będzie głęboki i intensywny.

Obsmażone mięso smarujemy dokładnie mieszanką przypraw i przekładamy do naczynia do zapiekania. Ja używam żeliwnego garnka, który równo rozprowadza ciepło i mam ważną zaletę – ciężką i szczelną pokrywkę. Dorzucam jabłka, które dodadzą szarpanej wieprzowinie słodyczy i cebulę. I wkładam do piekarnika rozgrzanego do 100 stopni na co najmniej 8 godzin.

Szarpaną wieprzowinę najczęściej piekę…. w nocy. Nie trzeba jej pilnować ani zaglądać pod pokrywkę. Uda się na pewno a dzięki pieczeniu w niskiej temperaturze pozostanie soczysta. Po wyjęciu z piekarnika odstawcie mięso by odpoczęło. A potem weźcie w dłoń 2 widelce, delikatnie oddzielacie od siebie włókna mięsa i wymieszajcie z sosem, który powstał w trakcie pieczenia. Zajadajcie z frytkami, na kanapkach albo w burgerach. Hulaj dusza!

PS. Dla wegetarian mam też mam propozycję – szarpana wieprzowina z chlebowca. Pyszna i prosta.

Print

SZARPANA WIEPRZOWINA Z JABLKAMI

Typ dania danie mięsne, na kanapki, na obiad, na przyjęcie

Typ kuchni amerykańska

Słowo kluczowe czosnek, na kanapki, pulled pork, szarpana wieprzowina, wieprzowina

Przygotowanie 12 godz. godz.

pieczenie 10 godz. godz.

Servings 6 osób

Składniki

• 1 kg łopatki wieprzowej w jednym kawałku
• 2 łyżki oliwy
• 1 jabłka
• 1 cebula mała
• 2 łyżki oleju rzepakowego

SOLANKA

• 950 g wody
• 50 g soli
• 30 g cukru
• 3 ząbki czosnku

MIESZANKA PRZYPRAW

• 4 ząbki czosnku
• 1 łyżeczka słodkiej papryki
• 1/4 łyżeczki wędzonej papryki
• 1/2 łyżeczki mielonej kolendry
• 1/2 łyżeczki kminu rzymskiego
• 1 łyżka ostrej musztardy
• 1 łyżka ketchupu
• 1 łyżeczka świeżo mielonego pieprzu

Sposób przygotowania

SOLANKA

• Wodę lekko podgrzej. Wsyp sól i cukier i wymieszaj do rozpuszczenia. Dodaj przepuszczony przez praskę ząbek czosnku.
• Opłukane i osuszone mięso przełóż do garnka lub pojemnika. Dopasuj wielkość naczynia by po wlaniu solanki całe mięso było w niej zanurzone. Zalej przygotowanym roztworem soli, przykryj naczynie i odstaw do lodówki na 8- 16 godzin.

MIESZANKA PRZYPRAW

• Czosnek przepuść przez praskę. W miseczce wymieszaj przyprawy, musztardę i ketchup.

SZARPANA WIEPRZOWINA

• Jabłko obierz i pokrój na ósemki. Obierz cebule i pokrój w piórka. Mięso wyjmij z solanki i osusz.
• Na patelni rozgrzej olej. Obsmaż mięso ze wszystkich stron.
• Przełóż mięso do żeliwnego garnka albo naczynia żaroodpornego. Posmaruj ze wszystkich stron mieszanka przypraw. Włóż jabłka i cebulę. Szczelnie przykryj.
• Piecz w piekarniku nagrzanym do 100 stopni przez co najmniej 8 -10 godzin.
• Wyjmij naczynie z piekarnika i zdejmij pokrywkę. Odstaw do ostygnięcia na około 30 minut. Cebulę i jabłka rozgnieć widelcem a następnie, za pomocą dwóch widelcy poszarp mięso na włókna.
  

Artykuł szarpana wieprzowina z jabłkami pochodzi z serwisu PlateByKate.pl.

Potraficie wyobrazić sobie kuchnię bez czosnku? Grillowane mięsa, zupy czy sos do makaronu? Ciężko, prawda? To jedna z najpopularniejszych przypraw świata. I jedna z najzdrowszych.

O jego zaletach można by napisać traktat. Witaminy, minerały i związki siarki, w tym ta najcenniejsza – allicyna. Uwalnia się wtedy, gdy miażdżymy ząbki czosnku, kroimy lub je.. gryziemy. To ona nadaje ząbkom charakterystyczny aromat i to ona jest naturalnym antybiotykiem. Niszczy bakterie i skraca czas choroby.

Wiedzieli to już starożytni Chińczycy. Czosnek pojawił się w Państwie Środka 5 tysięcy lat temu. Potem podbił Indie i przebojem wdarł się na stoły starożytnych Greków i Rzymian. W starożytnym Egipcie wywołał nawet bunt po tym, jak robotnicy budujący piramidy nie otrzymali obiecanej porcji czosnku. No i jeszcze ta historia z wampirami. Ile w niej prawdy? Nie sprawdzałam. Ale czosnek w spiżarni mam zawsze.

nieprzyzwoicie zdrowa zupa czosnkowa

W zupie czosnkowej czosnku jest naprawdę sporo. Ale jeśli boisz się, że po zjedzeniu miseczki będziesz musiał/a zrezygnować z randki z powodu zapachu – bez obaw. Użyjemy czosnku pieczonego a ten świeży będzie jedynie kropką nad “i”.

Pieczenie sprawia, że czosnek staje się kremowy, łagodny i niemal orzechowy w smaku. Dzięki temu zupa jest delikatna i jedwabista. Jak upiec czosnek? Z każdej główki ucinamy ostrym nożem wierzchołek, tak, by odsłonić ząbki. Każdą główkę skrapiamy oliwą i zawijamy w folię aluminiową. Po 45 minutach w piekarniku jest gotowy. Możesz upiec go przy okazji pieczenia innych mięs czy warzyw – to spora oszczędność czasu i energii.

Zupę czosnkową zagęszczają ziemniaki, śmietanka odpowiada za kremową konsystencję a jarmuż – za dodatkową porcję witamin, minerałów i błonnika. Z odrobiną usmażonego boczku smakuje wybornie, ale jeśli nie jesz mięsa to możesz je pominąć. Zamiast niego dodaj do zupy parmezan albo grzanki.

Przed podaniem skrapiam zupę dodatkową łyżką śmietanki i do każdej miseczki ścieram ząbek świeżego czosnku.

Print

ZUPA CZOSNKOWA

Typ dania kolacja, lekka kolacja, na obiad, zupa

Typ kuchni autorska

Słowo kluczowe czosnek, jarmuż

Przygotowanie 45 min. min.

Czas gotowania 25 min. min.

Servings 4 osób

Calories 329kcal

Składniki

• 6 główki czosnku duże
• 2 łyżki oliwy
• 100 g cebuli
• 6 szklanek bulionu warzywnego
• 80 g boczku wędzonego
• 200 g jarmużu
• 200 g ziemniaków
• 100 g śmietanki
• sól, świeżo mielony pieprz

DODATKOWO

• 4 ząbki czosnku

Sposób przygotowania

• Piekarnik rozgrzej do 180 stopni. Z główek czosnku odetnij wierzchołki tak, by odsłonić wszystkie ząbki. Każdą główkę polej oliwą i zawiń w folię aluminiową. Piecz około 45 minut. Wyjmij z piekarnika i ostudź.
  
• Jarmuż wypłucz, osusz, odkrój twarde części liści i łodygę i pokrój w drobne paseczki.
• Boczek pokrój w słupki. Wrzuć do garnka i smaż do momentu, aż stanie się chrupiący. Wyjmij skwareczki z garnka i odsącz na papierowym ręczniku. Nie wylewaj tłuszczu, który wytopił się z boczku.
• Do garnka wrzuć cebulę. Smaż około 10 minut aż cebula zacznie się lekko zarumieni. Wlej bulion i zagotuj. Dodaj ziemniaki i gotuj aż staną się miękkie.
• Wystudzony czosnek wyciśnij ze skórek. Dodaj do zupy. Całość zmiksuj blenderem na gładki krem. Dodaj posiekany drobno jarmuż. Gotuj około 10 minut, aż jarmuż zmięknie.
• Do zupy dodaj śmietankę. Dopraw solą i pieprzem. Podawaj posypane kawałkami usmażonego boczku.
  

Wartości odżywcze

Kalorie: 329kcal | Węglowodany: 35g | Białko: 9g | Tłuszcze: 18g | Tłuszcze nasycone: 9g | Tłuszcze wielonienasycone: 2g | Tłuszcze jednonienasycone: 7g | Tłuszcze trans: 1g | Cholesterol: 47mg | Sód: 1588mg | Potas: 723mg | Błonnik: 2g | Cukier: 5g | Witamina A: 6129IU | Witamina C: 85mg | Wapń: 182mg | Żelazo: 2mg

Artykuł zupa czosnkowa pochodzi z serwisu PlateByKate.pl.

Aioli znaczy po prostu czosnek i olej. W Prowansji, która uważa się za ojczyznę sosu nazywany jest beurre de Provence – masło Prowansji. W najbardziej klasycznej wersji do przygotowania wystarczy tylko oliwa z oliwek, czosnek i odrobina soli. A tych składników nad Morzem Śródziemnym nigdy nie brakowało. Może dlatego na podobny pomysł wpadli Katalończycy i tak samo jak Francuzi uważają, że to im należą się oklaski.

Pierwsi byli jednak… Rzymianie. O sosie z czosnku i oliwy nazywanym aleatum pisał tuż po narodzinach Chrystusa rzymski historyk Pliniusz Pierwszy. Swoje wersje sosu przyrządzają i dziś włoskie mammy. Zjemy go na Sycylii i w Kalabrii. A wszystkie wersje – od włoskiej, przez podawaną w towarzystwie pomidorów i lokalnych krakersów wersję z Malty po recepturę hiszpańską łączy zdecydowany smak i puszysta, kremowa konsystencja.

ekspresowy sos aioli

Podstawą sosu aioli jest czosnek. I to naprawdę sporo czosnku. Według klasycznych receptur obrane ząbki trzeba porządnie utrzeć z solą. Potem zaczyna się magia, bo czosnek ma właściwości emulgujące. Zmienia oliwę w gęsty sos. Kluczem jest cierpliwość i powolne dodawanie oliwy do utartego czosnku.

Dziś kucharze ułatwiają sobie pracę i do sosu dodają żółtko. Dzięki temu oliwa szybciej łączy się z czosnkiem. sos aioli w tej wersji trochę przypomina czosnkowy majonez. Ale jest od niego o wiele, wiele lepsza. W mojej wersji znajdziecie jeszcze kapkę soku z cytryny. Dzięki niej sos jest cudownie zbalansowany.

I na koniec mój największy sekret – technika. Nie, nie ubijam żmudnie czosnku z oliwą rękoma. Całą robotę robi za mnie… blender. Tak jest wygodniej i szybciej. A co najważniejsze – udaje się dosłownie zawsze. Podobną sztuczkę stosuję w przypadku sosu holenderskiego i wiecie co? Działa bezbłędnie.

Sos aioli świetnie pasuje do pieczonych ziemniaków, warzyw, grillowanych i pieczonych ryb i mięs. I choć jest dość tłusty jest też mega zdrowy. W końcu składa się z mega zdrowych składników.

Print

SOS AIOLI

Typ dania do grilla, dodatki, sos

Typ kuchni śródziemnomorska

Słowo kluczowe czosnek, oliwa, sos aioli, sos ekspresowy, żółtko

Przygotowanie 10 min. min.

Servings 0

Składniki

• 10 ząbków czosnku dużych
• 1 łyżeczka soli płaska
• 1 żółtko
• 1 łyżka soku z cytryny opcjonalnie
• 200 ml oliwy z oliwek

Sposób przygotowania

• Czosnek obierz i z grubsza posiekaj. Przełóż do moździerza, dodaj sól i utrzyj na gładką masę. Możesz to zrobić także blenderem ręcznym.
• Przełóż czosnek do słoika o szerokiej szyjce. Dodaj żółtko, sok z cytryny i zblenduj.
• Cały czas miksując powoli wlewaj do słoika oliwę. Miksuj, aż sos dobrze się połączy.
• Przechowuj w lodówce w szczelnie zakręconym słoiku. Zużyj w ciągu 6-8 tygodni.

Artykuł sos aioli pochodzi z serwisu PlateByKate.pl.

Może jedynie ciepłego koca i korzennej herbaty. Miejsca przed ciepłym kominkiem. I oczywiście książki z krwistą kryminalną historią. Lub romensem. Abo serialu 😉 Ale to na deser, kiedy ciepła zapiekanka umości się wygodnie w brzuchu.

Dynia hokkaido to wyjątkowo łatwe i uniwersalne warzywo. Ma miękką skórkę, której nie musimy obierać, Wystarczy usunąć nasiona, pokroić w kostkę i gotowe. Doskonała jako dodatek do obiadu, na przykład w słodko -słonym pure, ale w roli głównej też sprawdza się całkiem nieźle. Ja robię ją w tempurze, dodaję do różnych rodzajów tajskiego curry, zmieniam w zupy a nawet w nadzienie do pierogów. Na salony coraz śmielej wkraczają też amerykańskie ciasta dyniowe i oczywiście dyniowa latte.

Potrawy z dyni pojawiają się na moim stole nie tylko ze względu na smak i ich zdrowotne właściwości ( przypominamy: błonnik, beta karoten i minerały ) ale także wtedy, kiedy chcę się pozbyć nadmiaru kilogramów. Są sycące ale nie obciążają licznika kalorii. Feta to z kolei źródło białka a oliwa z oliwek i płatki migdałowe – kwasów tłuszczowych i witamin. Jeśli jak ognia unikasz węglowodanów – to jest propozycja dla Ciebie 😉 a jeśli jesteś na diecie keto – leć na targ. To przepis ketooptymlny 😉

Dynia zapiekana z fetą to moje wspomnienie z Bukseli. Zaserwowała mi ją przyjaciółka z lampką dobrego białego wina. Na pierwszy rzut oka – bez entuzjazmu, ale po pierwszym kęsie – petarda. Słodka dynia świetnie kontrastuje ze słonym serem feta. Aromatu całości dodaje rozmaryn i czosnek, a charakteru – prażone płatki migdałów. Koniecznie trzeba ją zestawić z zimnym sosem czosnkowym.

Zestaw idealny listopadowe słoty. Możecie dopisać do listy jesiennych antydepresantów 😉

Print

DYNIA ZAPIEKANA Z FETĄ

Typ dania lekka kolacja, lunch

Typ kuchni fit

Słowo kluczowe czosnek, dynia, feta, płatki migdałów, rozmaryn

Servings 2 osób

Calories 390kcal

Składniki

DYNIA Z FETĄ

• 400 g dyni hokkaido
• 100 g sera feta
• 40 gr płatków migdałowych
• gałązka rozmarynu
• 4 ząbki czosnku
• 2 łyżki oliwy z oliwek

SOS JOGURTOWY

• 200 g jogurtu naturalnego
• 1 ząbek czosnku
• szczypta soli

Sposób przygotowania

• Dynię rozkrój, usuń nasiona i pokrój w kostkę. W misce wymieszaj z oliwą, igiełkami rozmarynu i czosnkiem pokrojonym w cienkie plasterki. Rozdziel na dwa naczynia do zapiekania.
• Na dynię z przprawami pokrusz fetę. Zapiekaj w piekarniku rozgrzanym do 200 stopni Celsjusza około 25-30 minut.
• Gdy dynia się piecze na suchej patelni podpiecz na złoty kolor płatki migdałowe.
• Jogurt wymieszaj z przeciśniętym przez praskę czosnkiem i solą.
• Upieczoną dynię posyp uprażonymi płatkami i polej sosem jogurtowym. Podawaj cieplutkie.
  

Uwagi

Dynia zapiekana z fetą najlepiej smakuje z białym, lekim, owocowym winem. Ale moim ulubionym połączeniem jest szlachetne wino półsłodkie albo alzacki gewutztraminer.

Wartości odżywcze

Kalorie: 390kcal | Węglowodany: 29g | Białko: 17g | Tłuszcze: 25g | Tłuszcze nasycone: 11g | Tłuszcze trans: 1g | Cholesterol: 58mg | Sód: 613mg | Potas: 1041mg | Błonnik: 6g | Cukier: 12g | Witamina A: 3045IU | Witamina C: 26mg | Wapń: 483mg | Żelazo: 2mg

Artykuł dynia zapiekana z fetą pochodzi z serwisu PlateByKate.pl.

Kojarzy się z Japonią, ale podobno bliżej mu do Stanów Zjednoczonych. A konkretnie do Hawajów, gdzie osiedlali się japońscy osadnicy. To oni mieli do tradycyjnych przepisów dodać słodki sok z ananasa. A dlaczego teriyaki? Według słowników nazwa pochodzi od dwóch japońskich słów: czasownika teru, który oznacza błyszczeć, świecić, bo marynata na potrawie błyszczy od dużej ilości cukru w sosie; yaki to grilowanie lub gotowanie mięsa albo ryby. W 1962 r. słynny brytyjski słownik Merriam – Webster zdefiniował teriayki jako japońskie danie mięsne lub rybne, pieczone lub grillowane po wcześniejszym moczeniu w marynacie na bazie sosu sojowego.

Sos teriyaki na dobre wszedł do kulinarnych słowników w latach 60-tych, w czasie boomu na japońskie restauracje w Stanach Zjednoczonych. Dziś za oceanem można zjeść nawet burgera i hot doga z sosem teriyaki a sklepowe półki uginają się od buteleczek z gotowym sosem. Teriyaki jest jednak tak proste, że bez wysiłku zrobić go można we własnej kuchni.

Lista składników jest bardzo krótka: dobry sos sojowy, mirin, imbir i czosnek. Mirin to ryżowe wino o niskiej zawartości alkoholu i wysokim poziomie cukru. Można go kupić w sklepach z żywnością azjatycką. Równie dobrze mirin w sosie teriyaki zastąpi jednak neutralny w smaku miód (np. wielokwiatowy) i cukier z dodatkiem sake albo wódki. Do tego świeży imbir i czosnek i sos w zasadzie gotowy.

Gotowy sos można użyć na 2 sposoby. Po pierwsze – jako marynaty do kurczaka, wołowiny, ryb i innych mięs. Po 30 minutach ( lub dłużej, jeśli zależy nam na głębszym smaku ) marynowania mięso wystarczy zgrillować. Do tego ryż, warzywa i gotowe.

Po drugie sos teriyaki jest doskonały do maczania albo smarowania gotowych potraw. Posmarowane nim pod sam koniec grillowania kawałki mięsa lub ryby będą wyglądały jak oblane czekoladą.

Print

SOS TERYIAKI

Typ dania sos

Typ kuchni japońska

Słowo kluczowe czosnek, imbir, miód, sos, sos sojowy, teryiaki

Czas gotowania 10 min. min.

Servings 0

Składniki

• 125 ml sosu sojowego
• 125 ml wody
• 1 łyżka drobno posiekanego świeżego imbiru
• 1 ząbek czosnku drobno posiekany
• 2 łyżki miodu
• 2 łyżki brązowego cukru
• 2 łyżki wódki

Sposób przygotowania

• Wodę, wódkę i sos sojowy wymieszaj w rondelku. Dodaj miód i cukier i wymieszaj.
• Do mieszaniny dodaj czosnek i imbir. Wymieszaj i postaw na ogniu. Zagotuj i zmniejsz ogień. Gotuj na średnim ogniu około 10 minut albo do momentu, aż sos zgęstnieje.
• Ostudź i przelej do słoiczka. Przechowuj w lodówce.

Artykuł sos teriyaki pochodzi z serwisu PlateByKate.pl.

To było ulubione śniadanie mojego taty. I – co dziś może zabrzmi zabawnie – prawdziwy rarytas na naszym stole. W niczym nie przypominał zielonej brei, którą serwowano w różnego autoramentu placówkach zbiorowego żywienia. Na naszym niedzielnym, śniadaniowym stole lądowały talerze pełne delikatnych listków, których smak podkreślał czosnek, czasami kurkuma, dobre, wiejskie jajka kupowane od zaufanych przekupek i obowiązkowo – chrupiący boczek. Dziś mam swoją wersję takiego śniadania. To zielona szakszuka.

zielona szakszuka – szpinak w wersji luksusowej

W czasach słusznie minionych warunek, by danie ze szpinaku dało się zjeść był jeden – upolowanie na targu świeżych liści rwanych prosto z pola, nie zmrożonych bloków zielonej brei sprzedawanej w sklepach. Zadanie odcięcia korzonków i zbyt grubych łodyg powierzano dzieciom. Dorośli blanszowali potem dobrze przepłukane listki. By szpinak zachował swój żywy kolor wystarczy zaraz po sparzeniu go wrzątkiem dokładnie przepłukać liście lodowatą wodą.

Dobrze się czuje w towarzystwie odrobiny łagodnej cebuli, czosnku i szczypty gałki muszkatołowej. Ale użyć można właściwie wszystkich przypraw, na jakie mamy ochotę i tego co najbardziej nam smakuje.

I jeszcze jedna niespodzianka: szpinak to danie… sezonowe. W naturalnych warunkach plony z pola zbiera się wiosną i na jesieni, bo roślina nie lubi wysokich temperatur. Taki szpinak lubię najbardziej i ten jest najbardziej wartościowy. Na sklepowych półkach znajdziemy też mrożone liście. To ostateczność.

Szpinakożercy znajdą go w supermarketach przez cały rok. Ma jedna zaletę: nie trzeba blanszować, wystarczy wrzucić na patelnie i voila!

W wersji dla wegetarian wystarczy pominąć boczek. Jeśli wolisz wersję wege możesz zapiec szpinak z serem z nerkowców lub tofu. Dla przyjaciół wegan dodaję też do szpinaku łyżkę dezaktywowanych drożdży.

Print

ZIELONA SZAKSZUKA

Typ dania śniadanie

Typ kuchni fit

Słowo kluczowe bekon, ciepłe śniadanie, czosnek, jajka, szpinak

Servings 2 osób

Calories 295kcal

Składniki

• 300 g świeżego szpinaku
• 1 mała cebula
• 2 ząbki czosnku
• 4 jajka
• 5 plastrów boczku wędzonego
• 2 łyżki oliwy z oliwek
• gałka muszkatołowa
• sól, pieprz

Sposób przygotowania

• Piekarnik rozgrzej do 200 stopni. Cebulę drobno posiekaj, czosnek przeciśnij przez praskę. Oliwę rozgrzej na patelni, wrzuć cebule i krótko podsmaż. Dodaj czosnek i smaż krótko.
• Na patelnię wrzuć szpinak i szybko posól. Sól sprawi, że szpinak nie straci koloru. Smaż do momentu, gdy szpinak zwiędnie. Posól, popieprz, dopraw gałką muszkatołową.
• Zdejmij patelnię z ognia. Łyżką zrób 4 zagłębienia w szpinaku i wbij do nich jajka. Wstaw do piekarnika i zapiekaj do momentu ścięcia jajek.
• Na suchej patelni rozłóż plastry boczku. Smaż aż będzie brązowy i chrupki. Odsącz na papierowym ręczniku. Potem pokrusz na mniejsze kawałki.
• Wyjmij szakszukę z piekarnika, posyp pokruszonym boczkiem.
  

Wartości odżywcze

Kalorie: 295kcal | Węglowodany: 11g | Białko: 19g | Tłuszcze: 20g | Tłuszcze nasycone: 6g | Tłuszcze trans: 1g | Cholesterol: 344mg | Sód: 411mg | Potas: 1085mg | Błonnik: 4g | Cukier: 3g | Witamina A: 14551IU | Witamina C: 46mg | Wapń: 212mg | Żelazo: 6mg

Artykuł zielona szakszuka czyli szpinak po mistrzowsku pochodzi z serwisu PlateByKate.pl.